วิกฤติเมืองเคนยาระส่ำหนัก หวั่นจุดชนวนฆ่าล้าง เผ่าพันธุ์ [6 ม.ค. 51 - 00:29]
สงครามกลางเมืองเคนยาจุดชนวนขึ้นนับจากการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 27 ธ.ค. หลังประธานาธิบดี เอ็มวาอิ คิบากิ เข้าพิธีสาบานตนรับตำแหน่งผู้นำสมัยที่ 2 เกือบทันทีที่ทราบว่าประสบชัยชนะ ขณะที่ นายไรลา โอดิงกา ผู้สมัครชิงชัยพรรคเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยออเรนจ์ (โอดีเอ็ม) ซึ่งพ่ายการเลือกตั้ง ได้กล่าวหานายคิบากิว่าปล้นชัยชนะไปจากตน เนื่องจากมีคะแนนนำมาโดยตลอดในระหว่างนับคะแนน
โดยหลังการนับคะแนนดำเนินไปเกือบ 90% นายโอดิงกานำนายคิบากิถึง 38,000 คะแนน แต่เมื่อผลเลือกตั้งทั่วประเทศประกาศออกมาอย่างเป็นทางการ นายโอดิงกากลับแพ้ด้วยคะแนนทิ้งห่างถึง 231,728 คะแนน บรรดาผู้สนับสนุนนายโอดิงกาจึงพากันโกรธแค้น ต่างลุกฮือก่อเหตุประท้วงปะทะกับผู้สนับสนุนรัฐบาล ส่งผลให้ทางการเคนยาประกาศภาวะฉุกเฉินในหลายเมือง ตำรวจได้รับคำสั่งให้เข้าควบคุมสถานการณ์ และใช้ปืนกราดยิงผู้ก่อจลาจล ผู้ฉวยโอกาสก่อเหตุปล้นสะดม ส่งผลให้ประชาชนเสียชีวิตหลายร้อยศพ จนสถานการณ์ลุกลามบานปลายกลายเป็นเหตุจลาจลไปทั่วประเทศ
เหตุการณ์ความวุ่นวายในเคนยาจะเรียกว่าเป็นศึกของสองชนเผ่าก็ว่าได้ เนื่องจากประธานาธิบดีคิบากิ วัย 76 ปี มีเชื้อสาย “คิกูยู” ซึ่งเป็นชนเผ่าใหญ่ที่สุดในเคนยา ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเคนยามาแล้วหนึ่งสมัย ตั้งแต่ปี 2545 อ้างว่าเขาเป็นผู้กอบกู้เศรษฐกิจให้กับเคนยาตลอดระยะเวลาของการบริหารประเทศ 5 ปี ส่วนโอดิงกา ผู้นำพรรคโอดีเอ็ม วัย 62 ปี เรียกตนเองว่า “ประธานาธิบดีของประชาชน” ได้รับการสนับสนุนจากเผ่า “ลูโอ” ชนเผ่าใหญ่อันดับรองลงมา และเป็นขวัญใจประชาชนผู้ยากไร้ จำนวนมาก
ด้วยเหตุที่ทั้งสองได้รับการสนับสนุนจากชนเผ่าใหญ่ของประเทศ ซึ่งทั่วเคนยามีเผ่าต่างๆมากกว่า 42 เผ่า ทำให้ เกิดความหวาดวิตกว่าสถานการณ์ความรุนแรง อาจลุกลามบานปลายไปสู่การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เหมือน กับที่เกิดในประเทศรวันดาและบุรุนดี ช่วงปี 2533 เห็นได้จากการโจมตีอย่างเหี้ยมโหดของทั้งสองฝ่าย มีทั้งการบุกเผาบ้านเรือนฝ่ายตรงข้าม และก่อม็อบบุกฆ่าฟันกันอย่างไร้ความปรานี เหยื่อเคราะห์ร้ายถูกเผาทั้งเป็น บางรายโดนมีดโต้ฟัน ไม่เว้นเด็ก และสตรี ศพผู้คนทับถมเป็นกองพะเนินมองแล้วน่าเศร้าสลด
ความบาดหมางทางการเมืองที่บานปลายไปสู่ความขัดแย้งระหว่างเผ่า สร้างความเจ็บปวดรวดร้าวต่อหลายชีวิต ลงลึกไปถึงครอบครัวชีวิตคู่ นายแฟรงก์ เอ็นดังกู ชายหนุ่มเชื้อสายคิกูยู วัย 23 ปี จากเมืองกีซูมู เล่าว่า ร้านอาหารของเขาถูกเพลิงเผาไหม้วอดวายจากน้ำมือของสองคู่ปรับ ขณะที่เขาคิดว่าคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกแล้ว แต่แล้วแฟนสาวที่คบหากันมานานหวังแต่งงานใช้ชีวิตร่วมกัน กลับบอกลาตัดความสัมพันธ์ตามมาติดๆ เหตุผลเพียงเพราะเขามีเชื้อสาย “คิกูยู” เช่นเดียวกับประธานาธิบดีคิบากิ
เอ็นดังกูเผยว่า แฟนสาวของเขาชื่อแนนซี่ มีเชื้อสายเผ่ากาเลนจิน เธอบอกเลิกเขาผ่านข้อความโทรศัพท์มือถือ (เอสเอ็มเอส) ซึ่งมีใจความว่า “เนื่อง ด้วยครอบครัวของฉันต่างเกลียดชังเผ่าพันธุ์ “คิกูยู” ต้นกำเนิดของเธอ ฉันเกรงว่าเธอคงไม่ได้รับการต้อนรับจากที่นี่แน่ เราทั้งสองจึงต้องยุติกันเพียงแค่นี้ เพราะมัน ไม่มีอนาคตสำหรับสองเรา”
เอ็นดังกูอ่านข้อความอย่างรันทดน้อยใจ “มันช่างเป็นความซวยซ้ำซวยซ้อนยิ่งนัก ผมสูญเสียทั้งธุรกิจหนึ่งเดียวของผม และสูญเสียคนรักหนึ่งในดวงใจไปพร้อมๆกัน อนิจจา แม้แต่ความรักก็มิได้รับการยกเว้น” ขณะนี้เอ็นดังกูต้องอาศัยหลบนอนอยู่ที่ป้อมตำรวจ ไม่รู้แม้กระทั่งว่าแม่และครอบครัวที่ในเมืองเอลโดเร็ต ที่ซึ่งได้รับเสียหายหนักสุดจากการจลาจลจะมีชะตากรรมเป็นตายร้ายดีเช่นไร “ผมไม่ตำหนิใครดอก พวกเราทุกคนต่างยังต้องการกันและกันอยู่”
ขณะกำลังนำเสนอเรื่องราวในเคนยา สถานการณ์ที่นั่นยังคงน่าเป็นห่วง เกิดเหตุเพลิงไหม้ควันโขมงในเมืองต่างๆอย่างต่อเนื่อง ผู้ประท้วงจุดไฟเผายางรถยนต์ประท้วงตามถนน ร้านค้าหลายแห่งถูกปล้นสะดม เด็กและสตรีผู้อ่อนแอตกเป็นเหยื่อถูกสังหาร ชาวบ้านเข้าแถวยาวเหยียดรอซื้ออาหารและน้ำมันเชื้อเพลิงกักตุน ประชาชนหลายแสนคนไร้ที่อยู่อาศัย ยอดผู้เสียชีวิตพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆราว 350 ศพ ผู้บาดเจ็บหลายพันคนรอรับการรักษา
ปฏิกิริยาจากนานาชาติที่มีต่อดินแดนแห่งนี้ แม้หลายชาติจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ อาทิ ส่งคณะตัวแทนเข้าไกล่เกลี่ย รวมถึงส่งกำลังทรัพย์หลายล้านดอลลาร์มาค้ำจุน แต่การช่วยเหลือจากนานาประเทศเหล่านั้นก็เปรียบเสมือน “ส่งถังน้ำไปร่วมดับเพลิง” เนื่องเพราะในความจริงชาวเคนยาต่างหากที่ต้องทำหน้าที่ดับเพลิงด้วยมือตนเอง กลุ่มผู้สนับสนุนจากทั้งสองฝ่ายต้องระงับความโกรธแค้นและหยุดฆ่าล้างกันเอง บรรดาหัวขโมยก็ต้องไม่ควรฉวยโอกาสปล้นสะดมร้านค้า บีบบังคับให้เจ้าหน้าที่ต้องใช้ปืนสังหาร โดยเฉพาะ “ตัวต้นเพลิง” คือ ประธานาธิบดีคิบากิ และ นายโอดิงกา ควรหันหน้าประนีประนอม ไม่ว่าฝ่ายไหนจะชนะหรือแพ้ ก็ควรเห็นประโยชน์ความสงบสุขของชาติมาเป็นอันดับแรก
สถานการณ์ระส่ำระสายในเคนยาเวลานี้ เราท่านยังต้องติดตามอย่างใกล้ชิดว่าประเทศร่วมโลกใบเดียวกัน จากทวีปแอฟริกาแดนซาฟารี จะดำเนินไปสู่สันติภาพได้หรือไม่ หรือจะมีจุดจบเฉกเช่น “สงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” แบบที่เกิดในรวันดาและบุรุนดีหรือเปล่า...เชื่อว่าอีกไม่นานคงได้คำตอบ!!!
รพีพร นอนโพธิ์
http://www.thairath.com/news.php?section=international&content=74160
วาฬ : พิพาทต่างขั้วคนรัก-คนล่า [20 ม.ค. 51 - 00:20]
ตามข่าวระบุ นักเคลื่อนไหวพิทักษ์สิ่งแวดล้อม 2 คน ได้แก่ นายเบนจามิน พอตต์ส ชาวออสเตรเลีย วัย 28 ปี และ นายไจล์ส เลน ชาวอังกฤษ วัย 35 ปี สมาชิกกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม “ซี เชฟเพิร์ด”บุกขึ้นเรือล่าวาฬ “ยูชิน มารุ 2” ของญี่ปุ่น ในน่านน้ำแอนตาร์กติกา ก่อนถูกควบคุมตัวไว้เป็นตัวประกัน
ข้อพิพาทระหว่างกลุ่มนักเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อมต่อต้านการล่าวาฬ กับกลุ่มล่าวาฬเพื่อการวิจัยของญี่ปุ่นเริ่มบานปลาย ภายหลังฝ่ายญี่ปุ่นตั้งเงื่อนไขให้เรือซี เชฟเพิร์ด อยู่ห่างจากเรือญี่ปุ่น 10 ไมล์ทะเล ด้านกลุ่มพิทักษ์สิ่งแวดล้อมกล่าวโต้ว่าเรือญี่ปุ่นกระทำการเยี่ยงผู้ก่อการร้าย ซึ่งลูกเรือแดนซามูไรได้ออกมาปัดข้อกล่าวหาดังกล่าว และส่งภาพยืนยันว่านักเคลื่อนไหวทั้ง 2 คน ได้รับการปฏิบัติอย่างดี
นายเควิน รัดด์ นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย ต้องออกมาคลี่คลายปัญหาด้วยตนเอง และวอนให้สองฝ่ายประนีประนอมกัน พร้อมเรียกร้องให้นายสตีเฟน สมิธ รมว.ต่างประเทศออสเตรเลียพูดคุยกับนายยาสุโอะ ฟูกูดะ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ให้ปล่อยตัวนักเคลื่อนไหวอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กระทั่งล่าสุดทั้ง 2 คนถูกส่งกลับขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัย
ญี่ปุ่นอาศัยประโยชน์จากช่องโหว่ของกฎหมายห้ามล่าวาฬ เพื่อการพาณิชย์ระหว่างประเทศ ซึ่งกำหนดใช้ตั้งแต่ปี 2529 โดยตั้ง “สถาบันวิจัยสัตว์ทะเลเลี้ยงลูกด้วยนม” ให้ล่าวาฬได้โดยมีจุดประสงค์เพื่อการวิจัย แต่สุดท้ายญี่ปุ่นก็ไม่ได้ปิดบังว่าเนื้อวาฬที่ได้จากการล่า ถูกส่งให้กับร้านอาหารในญี่ปุ่น
ทั้งนี้ เกือบ 2 ทศวรรษที่ผ่านมา ญี่ปุ่นล่าวาฬจากน่านน้ำแอนตาร์กติกาไปแล้วกว่า 7,000 ตัว ด้วยเหตุผลที่ว่า การล่าวาฬเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมญี่ปุ่น
โดยปีนี้ญี่ปุ่นตั้งเป้าล่าวาฬให้ได้ 1,000 ตัว ท่ามกลางเสียงคัดค้านและเสียงประณามจากนานาประเทศ รวมถึงถูกประท้วงทางการทูตจาก 31 ประเทศ ทำให้ญี่ปุ่นยอมอ่อนข้อยกเลิกการล่า “วาฬหลังค่อม” จำนวน 50 ตัว ซึ่งเป็นชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์
เมื่อหันมามองฝ่ายต่อต้านการล่าวาฬ นำโดยกลุ่มพิทักษ์สิ่งแวดล้อมชื่อดัง “กรีนพีซ” ก็รณรงค์อย่างหนัก นำภาพการล่าวาฬอันโหดร้ายและทารุณออกเผยแพร่ให้ชาวญี่ปุ่น ซึ่งนิยมบริโภคเนื้อวาฬและไม่เคยรับรู้ว่าวาฬถูกฆ่าอย่างโหดร้ายเพียงใด เนื่องจากสถานีโทรทัศน์ในญี่ปุ่นไม่เคยแพร่ภาพ
กลุ่มซี เชฟเพิร์ดถูกกล่าวหาว่านิยมใช้ความรุนแรงในการเคลื่อนไหว แต่ทางกลุ่มโต้ว่าที่ผ่านมาไม่เคยทำใครบาดเจ็บ
สำหรับกรณีนี้ นายวัตสันกล่าวหากรีนพีซว่าไม่ดำเนินมาตรการอะไรมากไปกว่าถ่ายทำสารคดีล่าวาฬ และตำหนิกลุ่มล่าวาฬว่า “คนเหล่านี้ไม่ต่างอะไรจากพวกล่าช้างในแอฟริกา หรือพวกล่าเสือในอินเดีย”
การบุกขึ้นเรือล่าวาฬ “ยูชิน มารุ 2” โดยฝีมือสมาชิกกลุ่มซี เชฟเพิร์ด นายวัตสันกล่าวต่อไปว่า “ข่าวดีคือพวกเราทำให้ พวกนั้นไม่ได้ฆ่าวาฬ เกือบทั้งอาทิตย์และกิจกรรมล่าวาฬต่างๆก็ยุติลงชั่วขณะ แค่นี้ก็ถือเป็นความสำเร็จของพวกเราในระดับหนึ่งแล้ว” โดยวัตสันให้คำมั่นด้วยว่าจะเดินหน้าคุกคามนักล่าวาฬ ต่อไป
ความพยายามของกลุ่มคนที่ต้องการปกป้องวาฬจากกลุ่มคนที่ต้องการฆ่า จะดำเนินต่อไปอย่างไรคงต้องติดตามกันต่อไป แม้ญี่ปุ่นจะยังไม่มีวี่แววยุติการล่าวาฬ แต่อย่างน้อยการเคลื่อนไหวของนักพิทักษ์สิ่งแวดล้อมก็ได้ส่งเสียงให้ชาวโลกรับรู้ และตระหนักว่า “มนุษย์จะยอมให้มีการเข่นฆ่าวาฬกันต่อไปเช่นนั้นหรือ”...
รพีพร นอนโพธิ์
ขอออกตัวยอมรับว่าไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ตั้งแต่อ้อนแต่ออกของวงนี้ เพียงแค่เคยได้ยินผ่านๆมาบ้างหลายปีมาแล้ว อีกอย่างคือมีอคติกับวงที่เป็นกระแสหมายถึงมีภาพลักษณ์เป็นร็อคสตาร์อ่ะนะ ไม่รู้สิมันดูตลาดจงใจไงชอบกล ก็เลยพลอยให้คิดว่าเพลงต้องตลาดเกลื่อนแน่ ถึงจะเป็น Metal ก็เหอะ ก็เลยไม่เคยสนใจวงที่มีฐานแฟนเพลงมากอย่าง A7X นี่เลย
จะมาสนใจฟังจริงๆจังๆก็อีตอนรู้ข่าวเดือนที่แล้วว่าวงจะมาเปิดคอนเสริตที่ราชอาณาจักรไทยแห่งนี้นี่แหละ ด้วยความที่อดอยากตอนเสริตร็อคต่างประเทศมานาน เลยไม่สนว่าจะวงอะไร อืม แต่ต้องร้องตามได้สิถึงจะสนุก ว่าแล้วก็รีบหาเพลงมาฟังเลยทันใด (ขอโทดที่ต้องพึ่งเพลงโหลดเถื่อน เลวนะคะ อย่าทำตาม!) อืมฟังทั้ง 4 อัลบั้มแล้ว ชอบเป็นบางเพลงจริงๆด้วยชอบ Chapter 4 กับ Unholly Confession จากนั้น่ก็หาเพลงที่เคยเป็น setlist ในคอนฯต่างๆที่วงไปแสดงมาแล้ว มาฝึกร้องตามให้หมดทุกเพลง ใช้เวลาพอสมควรกว่าจะร้องได้ตามทุกท่อนทุกสเตป แต่ก็มันดีเหมือนกันเข้าท่าดีนี่หว่าวงนี้(หลังจากฟังไปหลายรอบ) เพลงที่ร้องยากคือ Trashed and Scattered กับ Blinded In Chain (ที่ไม่ได้เล่น)ป่ะ ไปดูกันเถอะ
มาถึงสตูดิโอ 125 ที่ไม่รู้จักมาก่อน (กำเนิดจากโคราชอ่ะ ไม่ใช่เด็กเทพฯ) เมื่อมาถึงแม้เจ้าพระประธาน มีงานศพใครรึเนี่ย ใส่ชุดดำมากันหมดเลย แต่ท่าทางจะไม่ใช่งานศพแหะ ก๊วนสิงอมควันต่างหาก แค่เดินผ่านก็เหมือนกับได้สูบไปด้วย เผื่อแผ่มีน้ำใจจริงๆ แพ้ๆอยู่ด้วย ขอบคุณงับ ว่าแต่คนอื่นตัวเองก็แต่งสีดำมาเช่นกัน แต่เหมือนพนักงานออฟฟิศมากกว่า
รอนาน น้าน นาน ก็ไปตีสนิทกับคนขับรถตู้ให้กับของทางวงมาได้คนนึง o_o' นึกว่าจะตีสนิทแฟนเพลงตัวจริงคนอื่น เหอะๆ แบบไม่กล้าค่ะ มาคนเดียวด้วย คนอื่นเขามี partner ไม่ก็มาเป็นก๊วนอ่ะ อืม แต่ได้ประโยชน์นะเคอะ ล้วงความลับมาได้เยอะ รู้ว่าไปไหนมา กลับเมกาตอนไหนกี่โมง ตอนมาคอนฯเขาหลบเข้าออกอย่างไรไม่ให้แฟนๆตามได้ รู้ลึกถึงพฤติกรรมสุดเฮี้ยวของแต่ละนายที่พี่คนนี้เล่าให้ฟังด้วย ก็ตามคาด The Rev มือกลอง11รดสุด ฆ่าเวลาไปได้ดีทีเดียว
และแล้วก็ถึงเวลาโชว์ ก่อนเข้าก็มีตรวจ ห้ามกล้อง ห้ามอาวุธ แหะๆ เดี้ยนแอบเอาเข้าได้หมดเลยทั้งกล้องทั้งมีดพก แต่ไม่เอาไปเฉาะหัวใครหรอกเคอะ พกไว้เพราะต้องเดินทางคนเดียว
เข้าไปตอนแรกได้อยู่ประมาณไลน์ที่4 หน้าเวทีเปะ แต่หลังจากรอพร้อมมีคนอื่นตะโกนเรียกทางวงอยู่นาน พร้อมทั้งไม่มีวงเปิดมาเล่น พร้อมทั้งมะ-แอ่งเช็คอยู่นั้นแหละนานบรมมหาปัดทัพพี พร้อมทั้งฝรั่งเบียดแย่งที่ โอ้ว ก็ได้เวลาทางวงขึ้นมาซะที มาแล้วเล่นเลยไม่รอใครใดๆอีกแล้ว เดี๊ยนก็โดนผลัก เบียด ยัน ตบ ถีบ อย่างไม่มีการกีดกันทางเพศ โดนถ้วนทั่ว ร้องตามได้นิดเดียวจะบ้าตาย ต้องสู้กันหน่อยล่ะ ดันกลับค่ะ เกิดผลให้รั้วกั้นต้านทานมิไหวจะล้มแน่นแน่ถ้าพี่การ์ดไม่ดันไว้ พอจบเพลงก็พบว่าตัวเองขึ้นมาอยู่แถว 2 แต่เกาะขอบรั้วได้ เหอะๆ มันจริงๆ
ทางวงไม่ปล่อยให้มีเวลาพักหายใจ และไม่ปล่อยให้เดี้ยน Revenged คนที่ดันมาได้เลย เล่นต่องเนื่องอ่อ เพลงแรก The Beast and The Harlot ร้องได้ทุกท่อนแต่ไม่ได้ร้องเลยเพราะโดนเบียด เพลงต่อมาจำไม่ได้ค่ะออกซิเจนไปเลี้ยงสมองน้อยเกือบเป็นลมหมดสติแต่คร่าวๆว่าได้ร้อง Chapter 4 และ Unholy Confessions เพลงโปรดกับ Trashed and Scattered ด้วย อ่อ Seize The Day ที่ Zacky อีซ้ายทะลวงควงกีต้าร์ร้องท่อนเริ่มด้วย เพลงใหม่ Almost Easy , Burn It Down , Eternal Rest มั้ง โซโล่กีต้าร์เดี่ยวของ Syn อะไรอีกไม่รู้แต่จบเร็วมาก แล้ว 5 หน่อก็เดินลงไปแต่ใครจะหนีฟะ ก็ต้องอังกอร์(อีเสือสาว) สิคะ แล้วทางวงก็ขึ้นมาไม่ให้รอนาน จบค่ำคืนสุดสนุดสมใจอยากด้วย Bat Country, I Won't Be Home Tonight p.1 เสียดายไม่เล่น Walk กับ Blinded in Chain แล้วก็ M.I.A.
ขณะชมเดี้ยนก็ควักกล้องมาถ่ายรูปเป็นระยะๆแต่ภาพออกมาอุบาทาทาบมากๆ สั่นไหวอย่างรุนแรง อ่อ ถ่ายคลิปสั้นหางกุดเพลงใหม่มาด้วยเอาไว้นึกเป็นความทรงจำ ได้จ้องหน้าสมาชิกแต่ละนาย พร้อมทั้งเหมาว่า The Rev ชี้ไม้กลองมาที่เรา (ใช่แน่นแน่ รึเปล่าหว่า) แล้วก็แย่งปิ๊กกลางเวหามาได้ 2 อัน (ภายหลังได้ให้เพื่อนไปแล้วอันนึง) แล้วตอนกลับมาถึงบ้านที่โคราชมาเจอทีหลังว่ามันตกลงมาข้างในกระเป๋าสพายได้อีกอันนึง รวมเสร็จสับ 3 อัน โอ้โห อะไรจะฟลุ๊กขนาดนั้น คนอื่นเขาแย่งกันแถบจะฆ่ากันไอ้เราได้มาง่ายมั่ก
สรุป ชอบมากค่ะ ตอนแรกว่าจะลืมๆวงนี้แต่ตอนนี้คงต้องทบทวนนโยบายแห่งความมันมั่นคงอีกรอบ ขอเป็น Real ของวงนี้สักคนละกันหลังจาก Fake มานาน ชอบค่ะถึงสถานที่จะคับแคบแต่มันมากๆ ติตรงที่เสียงไม่ค่อยแน่นค่ะ อยู่ด้านหน้าก็จริงแต่ไม่รู้เลยว่าสมาชิกวงพูดจิกกัดอะไร วงนี้ขยันพูดมากๆเลย ท่านอื่นที่ไปชมเป็นอย่างไรบ้างมาแลกเปลี่ยนกันนะคะ
ปล. สงสารพี่การ์ด พี่ยศกระทัดรัดคนเก่งด้วย ที่ดันรั้วสุดแรงเกิด แต่จบด้วยดีไม่มีเรื่อง อ่อ ถ้าคุณอยู่หน้าสุดกลางเวทีและได้ยินเสียงผู้หญิงตะโกนร้องตาม นั่นล่ะค่ะดิฉันเอง
